Dünya bir rüyadır, görüp göçülen,
Zaman bir bardaktır, dolup içilen.
Göz yumulunca biter bu rüya,
Asıl menzildir o, ufukta seçilen.
Bırakıp sırtından ağır yükünü,
Gidersin sılaya, özlerken günü.
Toprak dile gelir, sessizlik başlar,
Ruhun seyre dalar en büyük düğünü.
Ne malın hükmü var, ne mülkün sesi,
Kesilir bir anda dünya hevesi.
Işıklar içinde bir kapı açılır,
Kırılır bedenin göğüs kafesi.
Ebedi bir bahar, sonsuz bir huzur,
Kavuşur hasretle nura o zaman.
Gidenler dönmez ama yol bellidir,
Menzile varınca biter her kusur.
YORUMLAR