Gül goncası soldu, yandı çöllerde,
Peygamber çiçeği kaldı yellerde.
Zalimlerin zulmü gezer dillerde,
Yüzyıllar geçse de figandır Kerbela.
Hüseyin im can verir, hak davasına,
Melekler ağlaşır gök semasına.
Ortaktır cihan bu can yarasına,
Gözyaşı dinmeyen bir kordur Kerbela.
Fırat akar sessiz bağrı deliktir,
Yürekler yakar derin çeliktir.
Bugün matem günü gökler eziktir,
Susuz dudaklarda feryattır Kerbela.
Toprak bile utanır bu vahşetinden,
Gökler feryat eder dert şiddetinden.
Ümmet mahsun kaldı can hasretinden,
Yürekte dinmeyen sızıdır Kerbela.
YORUMLAR